Πάει μια μέρα μια πouτ@ν@ να εξομολογηθεί στον παπά του χωριού της. Της λέει ο παπάς:
- Για πες μου κορίτσι μου τις αμαρτίες σου.
- Μεγάλη η αμαρτία μου πάτερ, να πήγα με τον άντρα της γειτόνισσας μου...
- Δεν πειράζει τέκνο μου, συγχωρείται η αμαρτία σου.
- Έκανα όμως και μια ακόμη αμαρτία πήγα και με τον μανάβη του χωριού.
- Δεν πειράζει τέκνο μου, συγχωρείται η αμαρτία σου.
- Εεεεε, έκανα και μια άλλη αμαρτία πήγα και με τον χασάπη του χωριού.
Λέει τέλος πάντων στον πάτερ με όλους όσους πήγε.
- Να όμως πάτερ η πιο μεγάλη μου αμαρτία είναι ότι πήγα με τον παπά του διπλανού χωριού.
Και της απαντάει ο παπάς
- Γιατί μωρή, το δικό σου το χωριό παπά δεν έχει;

ΤΙ ΕΘΝΙΚΟΤΗΤΑΣ ΗΤΑΝ ΤΕΛΙΚΑ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ;

Τρία επιχειρήματα για το ότι ο Χριστός ήταν Ιρλανδός:

- Δεν παντρεύτηκε ποτέ
- Δεν είχε ποτέ σταθερή δουλειά
- Η τελευταία του επιθυμία ήταν ένα ποτό.

Τρία επιχειρήματα για το ότι ο Χριστός ήταν Πορτορικανός:

- Το μικρό του όνομα ήταν Jesus
- Είχε πάντα μπλεξίματα με τον νόμο
- Η μάνα του δεν ήξερε ποιος ήταν ο πατέρας του.

Τρία επιχειρήματα για το ότι ο Χριστός ήταν Ιταλός:

- Μιλούσε κάνοντας χειρονομίες
- Κάθε γεύμα του συνοδευόταν από κρασί
- Δούλευε ως ξυλουργός

Τρία επιχειρήματα για το ότι ο Χριστός ήταν Μαύρος

- Αποκαλούσε όλον τον κόσμο 'αδέλφια' του
- Δεν είχε σταθερή διεύθυνση
- Κανένας δεν τον προσλάμβανε

Τρία επιχειρήματα για το ότι ο Χριστός ήταν από την Καλιφόρνια:

- Δεν κουρευόταν
- Τριγυρνούσε ξυπόλυτος
- Εφηύρε μια νέα θρησκεία

Και τέλος, η απόδειξη ότι ο Χριστός ήταν Έλληνας

- Δούλευε στο μαγαζί του πατέρα του
- Έμενε σπίτι του μέχρι τα 33 του
- Ήταν πεπεισμένος ότι η μητέρα του ήταν παρθένα
- Η μητέρα του ήταν σίγουρη ότι ο γιος της ήταν θεός!

Ειναι ο Χριστός και ανεβαίνει πάνω σε μια πέτρα για να κάνει το κύρηγμα του. Κόσμος πολύς περιμένει κρεμασμένος απο τα χείλη του Μεσσία!
- y=x^2 (ψι ισον χι τετράγωνο) λεει ο Χριστός και κατεβαίνει απο την πέτρα...
Ο κοσμος μένει άγαλμα, ολοι κοιτάζονται μεταξύ τους μέχρι που ένας τον ρωτάει
- Δάσκαλε... τι είναι αυτό που είπες;
- Παραβολή τέκνον μου!

Αποφασίζει ένας τύπος να μονάσει και μετά απο πολύ ψάξιμο βρίσκει και αυτός μια μονή να αποσυρθεί. Εγκαταλείπει τον κόσμο και τελικά μια μέρα μπαίνει μέσα στην μονή. Βρίσκει πολλούς ακόμα μοναχούς που όλοι τον βλέπαν και του κουνούσαν το κεφάλι χαμογελώντας.
- "Γειά σας", "Καλημέρα", έλεγε αυτός και πάλι οι μοναχοί του κουνούσαν το κεφάλι συγκαταβατικά, χωρίς να μιλάνε.
Με τα πολλά βρίσκει τον υπεύθυνο της μονής ο οποίος τον καλωσόρισε θερμά. Με την κουβέντα λοιπόν ο τύπος δεν κρατήθηκε και ρώτησε τον ηγούμενο γιατί κανείς δεν του μιλάει και ο ηγούμενος απάντησε:
- "Α, ναι. Λοιπόν τέκνον μου, στην μονή μας πιστεύουμε ότι η πραγματική γαλήνη έρχεται με την απόλυτη σιωπή. Να ξέρεις λοιπόν ότι εδώ πέρα αφού αποφάσισες να μονάσεις σου επιτρέπονται μόνο 3 λέξεις κάθε 5 χρόνια. Είσαι έτοιμος να δεχθείς αυτήν την δοκιμασία;"
Τι να κάνει και ο τύπος δέχτηκε και έτσι ξεκίνησε να μην μιλάει καθόλου.
Πέντε χρόνια αργότερα πλησιάζει τον ηγούμενο και του λέει:
- "Κρεβάτι... Πολύ σκληρό..."
- "Ααααα..." λέει ο ηγούμενος, ""ο δρόμος για την σωτηρία σου είναι δύσκολος και επίπονος. Αλλά συνέχισε τέκον μου. Τα πας πολύ καλά..."
Τι να κανει και ο τύπος συνέχισε...
Πέντε χρόνια αργότερα πλησιάζει πάλι τον μοναχό και του λέει:
- "Φαγητό... Πολύ χάλια..."
Ξανα τα ίδια ο ηγούμενος...
- "O δρόμος για την σωτηρία σου είναι δύσκολος και επίπονος. Αλλά συνέχισε τέκον μου. Τα πας πολύ καλά..."
Πέντε χρόνια αργότερα ο τύπος ξαναπλησιάζει τον ηγούμενο και του λέει αγανακτισμένος:
- "Την κάνω... Γειά..."
Οπότε ο ηγούμενος απαντάει...
- "Το περίμενα. Όλο παράπονα ήσουν..."

Και ο Θεός ρώτησε τον Αδάμ: "Τί κακό σου συμβαίνει;"
Ο Αδάμ απάντησε ότι δεν είχε κανέναν για να μιλά μαζί του.
Τότε ο Θεός είπε ότι σκόπευε να δώσει στον Αδάμ μια γυναίκα για σύντροφο:
"Το πρόσωπο αυτό θα συλλέγει τροφή για σένα, θα σου μαγειρεύει και,όταν ανακαλύψεις τα ρούχα, θα τα πλένει για σένα.
Θα συμφωνεί πάντοτε με οποιαδήποτε απόφαση παίρνεις.
Θα γεννά τα παιδιά σου και ποτέ δεν θα σου ζητά να σηκώνεσαι κατά την διάρκεια της νύκτας για να τα φροντίσεις.
Δεν θα σε ταλαιπωρεί με καυγάδες και πάντοτε θα παραδέχεται πρώτη ότι είχε άδικο όταν θα έχετε μια διαφωνία.
Ποτέ δεν θα έχει πονοκέφαλο και θα σου προσφέρει οτιδήποτε και οποτεδήποτε τα χρειάζεσαι".

Ο Αδάμ ρώτησε τον Θεό: "Τί θα κοστίσει μια γυναίκα σαν κι αυτή;"
Ο Θεός απάντησε: "Ένα χέρι και ένα πόδι."
Έπειτα ο Αδάμ ρώτησε: "Τί μπορώ να πάρω με ένα πλευρό;"

Την ημέρα της Κρίσης πεθαίνουν όλοι και πάνε στον παράδεισο. Μπαίνει μέσα ο Θεός και λέει:
- "Οι γυναίκες να πάνε στην κόλαση κατευθείαν. Όσο για τους άνδρες, θέλω να κάνετε μία σειρά όσοι είχατε το πάνω χέρι στο γάμο σας και μια άλλη όσοι κάνατε ότι σας έλεγαν οι γυναίκες σας".

Φεύγουν λοιπόν οι γυναίκες και κάνουν οι άνδρες δύο γραμμές. Η μία (αυτή με τους υποχείριους άνδρες) έχει μήκος 100 χιλιόμετρα και στην άλλη είναι μόνο ένας άνδρας. Ο Θεός εκνευρίζεται:
- "Ρε σεις, εγώ έπλασα τη γυναίκα από εσάς, άρα έπρεπε να είσαστε από πάνω της και εσείς με ξεφτιλίσατε!! Μόνο αυτός εδώ είναι αντάξιος για τον Παράδεισο! Πες μου τέκνο μου πώς κατάφερες να μείνεις σε αυτή τη γραμμή;"
- "Κοιτάξτε... Εμένα, βασικά, η γυναίκα μου είπε να κάτσω εδώ".

Πεθαίνουν δύο άνδρες και πάνε στον Ουρανό. Εκεί ο Αγιος Πέτρος τους λέει ότι πρέπει να περάσουν από ένα δωμάτιο για να προετοιμαστούν και μετά θα περάσουν στον Παράδεισο.
Μπαίνει στο δωμάτιο ο ένας πρώτος και ακούγεται:
- "Ααααααου!!!"
- "Μα τι του κάνουν;" λέει ο πανικοβλημένος τύπος που είναι έξω.
- "Α", λέει ο Αγιος Πέτρος, "έγινε άγγελος και κάνουμε τρύπες για το φωτοστέφανο..."
Μετά από λίγο ακούγεται από μέσα:
- "Αααααχ!!!! Μανούλα μουουυυυυ!!"
- "Τώρα τί του κάνουν;"
- "Α, του ανοίγουν μία τρύπα στην πλάτη για να βάλουν το πρώτο φτερό".
Μετά από λίγο ακούγεται πάλι:
- "Θεούλη μουυυυυυυυ!!!!!!"
- "Τώρα;;;" ρωτάει πάλι ο άνθρωπος έξω.
- "Τώρα του ανοίγουν μία τρύπα για το δεύτερο φτερό".
- "Αααα, εγώ δεν μπαίνω εκεί μέσα! Προτιμώ να πάω στην κόλαση!"
- "Μα, θα σε γαμ...ουν εκεί!" λέει ο Αγιος Πέτρος.
- "Ναι, αλλά τουλάχιστον έχω την τρύπα έτοιμη!"

Είναι ο Χριστός σε μια πόλη και κάνει κήρυγμα. Κάποια στιγμή εμφανίζονται κάτι παιδιά κι άρχισαν να τον κοροϊδεύουν.
- Ρε κακομαθημένα, φύγετε από το Χριστό, λέει ο Πέτρος.
- Ασε Πέτρο τα παιδάκια να 'ρθουν κοντά μου, είπε ήρεμα ο Χριστός.
Μετά από λίγο ξαναεμφανίζονται τα παιδιά κι αρχίζουν να βρίζουν το Χριστό.
- Ρε κωλόπαιδα, φύγετε από το Χριστό, είπε ο Πέτρος.
- Ασε Πέτρο τα παιδάκια να 'ρθουν κοντά μου, είπε πάλι ήρεμα ο Χριστός.
Μετά από κάνα πεντάλεπτο εμφανίζονται πάλι τα παιδιά και ρίχνουν πέτρες στο Χριστό.
- Ρε αλήτες, δε σας είπα να φύγετε;
- Ασε Πέτρο τα παιδάκια να 'ρθουν κοντά μου, είπε ο Χριστός. Δε θα πιάσω ένα; Θα το σκίσω...

Ένας τύπος πήγε στην Εκκλησία και μετά το τέλος της λειτουργίας περίμενε να συγχαρεί τον ιερέα:
- "Πάτερ, θέλω να σας πω ότι η λειτουργία ήταν γ...τη! Πρώτη φορά γούσταρα τόσο πολύ! Μπράβο είσαι μάγκας!"
- "Σας ευχαριστώ, αλλά θα προτιμούσα να μην χρησιμοποιείτε τέτοια γλώσσα στον Οίκο του Θεού"
- "Μου έκανε τόσο μεγάλη εντύπωση, τα είδα όλα σου λέω ρε φίλε. Γι'αυτό και έβαλα στον δίσκο 500 ευρώ"

Και ο ιερέας, έκπληκτος, λέει:
- "Δεν μου λες μαλ.κιες τώρα, ε;"

Ενώ ο Άγιος Πέτρος προσέχει την πύλη του Παραδείσου, πρέπει οπωσδήποτε να πάει στην τουαλέτα. Ζητά λοιπόν από τον Ιησού να προσέξει για λίγο την πύλη μέχρι εκείνος να επιστρέψει.
Ενώ ο Ιησούς λοιπόν στέκεται εκεί, βλέπει έναν ηλικιωμένο άνδρα πάνω σε έναν γάιδαρο να πλησιάζει την πύλη. Παρατηρεί πως ο ηλικιωμένος άνδρας κουβαλά μαζί του τα εργαλεία του μαραγκού. Όταν ο ηλικιωμένος φτάνει στην πύλη, ο Ιησούς του ζητά να περιγράψει την ζωή του και το λόγο που ο ίδιος αισθάνεται πως πρέπει να πάει στον παράδεισο.
Το άτομο εξηγεί: «στα αγγλικά, το όνομά μου θα ήταν Joseph, αλλά δεν έζησα στην Αμερική ή την Αγγλία. Έζησα μια ταπεινή ζωή φτιάχνοντας πράγματα από ξύλο. Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν με θυμούνται, αλλά ο καθένας έχει ακούσει για τον γιο μου. Τον αποκαλώ γιο μου γιατί ήμουν κάτι περισσότερο από πατέρας για αυτόν, διότι δεν ήρθε στον κόσμο όπως γίνεται συνήθως.
Έστειλα τον γιο μου ανάμεσα στον κόσμο. Όμως αυτός γελοιοποιήθηκε και χλευάστηκε από πολλούς, παρότι ήταν γνωστός για την τιμιότητα και την τελειότητά του. Ο μεγαλύτερος λόγος που επιθυμώ να περάσω στον Παράδεισο είναι για να τον ξαναβρω.»
Ο Ιησούς μένει έκπληκτος από την ιστορία του ηλικιωμένου άνδρα. Τον κοιτά στα μάτια και τον ρωτά:
«Πατέρα εσύ;»

Ο ηλικιωμένος δεν μπορεί να πιστέψει στα μάτια του:
«Πινόκιο;»