Ανέκδοτα με εθνότητες

Ήταν ένας Γερμανός, ένας Γάλλος κι ένας Έλληνας και μετά από ένα ατύχημα που είχαν πέθαναν και οι τρεις. Εμφανίζεται ξαφνικά μπροστά τους ο άγιος Πέτρος και τους λέει:
«Θα σας δώσω από μια ευκαιρία να δούμε αν θα πάτε στον παράδεισο ή στην κόλαση. Θα πετάξετε και οι τρεις από ένα αντικείμενο μέσα στη θάλασσα κι εγώ θα βούτηξω να το βρω. Αν το βρω θα πάτε στην κόλαση, αν όμως δεν το βρω θα πάτε στον παράδεισο.»

Συμφώνησαν και οι τρεις με την πρόταση του αγίου και άρχισαν να σκέφτονται τι να πετάξουν.
Πρώτος ήταν ο Γερμανός που πέταξε στη θάλασσα ένα κουμπί. Βουτάει ο άγιος Πέτρος και μετά από μισή ώρα βγαίνει με το κουμπί στο χέρι.
«Δυστυχώς για σένα το βρήκα κι έτσι θα πας στην κόλαση», του λέει.
Μετά ήρθέ η σειρά του Γάλλου ο οποίος αφού είδε πως ο άγιος βρήκε κάτι τόσο μικρό όσο ένα κουμπί, αποφάσισε να πετάξει μια τρίχα. Βουτάει ο άγιος, περνάει μια ώρα, περνάνε δυο ώρες και στο τέλος βγαίνει πάλι με την τρίχα στο χέρι.
«Κι εσύ δεν τα κατάφερες, άρα κι εσύ θα πας στην κόλαση», είπε και στον Γάλλο. Τέλος ήρθε η σειρά του Έλληνα ο οποίος πέταξε κάτι μέσα στη θάλασσα. Βουτάει ο άγιος, περνάνε γύρω στις πέντε ώρες και στο τέλος βγαίνει χωρίς να κρατάει τίποτε στα χεριά του.
«Δεν μπόρεσα να βρω αυτό που πέταξες και θα πας στον παράδεισο, όμως μπορείς σε παρακαλώ να μου λύσεις την απορία και να μου πεις τι ήταν αυτό;» τον ρωτάει.

Και η απάντηση του Έλληνα:
- Depon αναβράζων!!!

Μπαίνει ένας κινέζος σε ένα μπαρ. Φτάνει στόν πάγκο και ζητάει ένα ουίσκι. Ο μπάρμαν ήταν ένας μεγαλόσωμος μαύρος.
- Όχι, λέει, "δεν ζητάνε έτσι το ουίσκι!"
- "Και πώς το ζητάνε;"λέει ο κινέζος.
- Μπαίνεις μέσα σπάζoντας την πόρτα, κοπανάς τον πάγκο, και μετά ζητάς το ουίσκι με αντρκή φωνή!!
Προσπαθεί ο κινέζος μία, δύο, τρείς... τίποτα.
- Κάτσε, θα σου δείξ" λέει ο μπάρμαν. Κάτσε εσύ μέσα από τον πάγκο και κάνε τον μπάρμαν
Μπαίνει με φόρα ο μαύρος μέσα, δίνει μία δυνατή στην πόρτα, κοπανάει τον πάγκο και ζητάει ένα ουίσκι με πάγο.
Και τότε απαντάει ο κινέζος:
- Δεν σερβίρουμε σε μαύρους!

Ένας Έλληνας ένας Αλßανός ένας Αµερικανός και ένας Γάλλος είναι στον πύργο του Άιφελ.

Ο Αµερικάνος πάνω στο κέφι ßγάζει ένα µάτσο δολάρια και τα πετάει κάτω λέγοντας:
- Έχουµε πολλά στην Αµερική και τα πετάµε.

Ο Γάλλος παίρνει ένα κασόνι µε σαµπάνιες και τις χύνει όλες λέγοντας:
- Στη Γαλλία έχουµε πολλές και τις πετάµε.

Γυρίζει τότε ο Αλßανός και λέει στον Έλληνα:
- Δεν φαντάζοµαι να κάνεις καµιά μ&λακια;

Βρέθηκαν μια μέρα στη κόλαση ένας Έλληνας , ένας Αμερικάνος κι ένας Ινδός. Τους συναντάει ο διάβολος και τους λέει:
- Σε όσους έρχονται εδώ δίνω μία ευκαιρία να μεταφερθούν στον παράδεισο.
Και βγάζει ένα τεράστιο μαστίγιο λέγοντας:
- Όποιος θα αντέξει τρία χτυπήματα χωρίς να φωνάξει, θα πάει στον παράδεισο. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε για ασπίδα ό,τι θέλετε.

Πρώτος πηγαίνει ο Αμερικανός.
- Τί θα έχεις για ασπίδα;, ρωτάει ο διάβολος.

Ο Αμερικάνος σηκώνει μια τεράστια πέτρα και λέει:
- Θα χρησιμοποιήσω αυτή την πέτρα! Είμαι έτοιμος!
Σηκώνει ο διάβολος το μαστίγιο, χτυπάει μια και φεύγει η πέτρα. Χτυπάει δεύτερη και ουρλιάζει σαν τρελός ο Αμερικάνος, οπότε χάνει την ευκαιρία να πάει στον παράδεισο.

Στη συνέχεια ήταν σειρά του Ινδού.
- Τί θα έχεις για ασπίδα;, τον ρωτάει ο διάβολος.
- Τίποτα, λέει ο Ινδός. Έκανα πενήντα χρόνια γιόγκα και δε νιώθω καθόλου πόνο!

Στο πρώτο χτύπημα ο Ινδός ήταν ατάραχος. Στο δεύτερο έκανε κάποιους μορφασμούς και στο τρίτο χτύπημα λίγο περισσότερους. Αλλά δεν έβγαλε κουβέντα από το στόμα του!

- Να πάρει, λέει ο διάβολος, πρώτη φορά αντέχει κάποιος τρία χτυπήματα. Λοιπόν, είσαι ελεύθερος
να πας στον παράδεισο. Το αξίζεις.
- Όχι, λέει ο Ινδός. Θέλω να μείνω και να δω. Σε όλα τα ανέκδοτα ο Έλληνας τη βγάζει καθαρή. Θέλω να δω τώρα πώς θα ξεμπερδέψει!
- Εντάξει, μείνε να βλέπεις, του λέει ο διάβολος.

Έρχεται λοιπόν η σειρά του Έλληνα και τον ρωτάει:
- Εσύ τί θα χρησιμοποιήσεις για ασπίδα;
Και απαντάει ο Έλληνας:
- Τον Ινδό!

Ένας Έλληνας οδηγεί στην Κωνσταντινούπολη και περνά με κόκκινο. Ο τούρκος μπάτσος λοιπόν τον σταματά.
- Περάσατε με κόκκινο κύριε.
- Ε και!!! Λέγε πόσο είναι το πρόστιμο να τελειώνουμε.
-Δεν υπάρχει πρόστιμο κύριε. Θα πρέπει να γίνει δίκη.
-Τι δίκη ρε φίλε. Κόψε την κλήση να τελειώνουμε.
Με τα πολλά ο μπάτσος τον πηγαίνει στο δικαστήριο που είναι όπως στις ταινίες. Στεγάζεται στο κτήριο των φυλακών, είναι άθλιο, και τρομακτικό. Μπόλικος κόσμος που περιμένει να δικαστεί, στην σειρά και ο Έλληνας φίλος μας.
Ο τούρκος πρόεδρος του δικαστηρίου αρχίζει:
- Τι έκανες, ρωτά τον Έλληνα.
- Πέρασα με κόκκινο, κύριε δικαστά. Κόψτε μου μια κλήση να πληρώσω.
- Δεν έχει πρόστιμο εδώ. Χασάν πάρε τον και πήδα τον.
- Μα τι λέτε κύριε πρόεδρε! κάνει ο Έλληνας τρομαγμένος. Πόσο κάνει να πληρώσω!
- Χασάν. Πάρε τον και πήδα τον. Ο επόμενος! Τί έκανες;
- Έκλεψα, κύριε δικαστά.
- Χασάν, πάρε τον και κόψε του τα χέρια. Ο επόμενος! Τί έκανες εσύ;
- Σκότωσα, κύριε δικαστά.
- Χασάν, πάρε τον και κόψε του το κεφάλι.
Ο Χασάν, τούρκος 180 κιλά, 2φυλλή ντουλάπα, τους πιάνει και τους 3 μαζί από τον λαιμό και αρχίζει να τους πηγαίνει έξω από το δικαστήριο προς την φυλακή.
Οπότε ο Έλληνας γυρνά και του λέει:
- Και πού σαι Χασάν... κοίτα μην μπερδευτούμε. Εγώ είμαι για το γ@μ*σι.

Ένας Άγγλος, ένας Γάλλος και ένας Έλληνας συλλαμβάνονται από ανθρωποφάγους στην Αφρική. Ο αρχηγός προσφέρεται να ελευθερώσει όποιον τα καταφέρει σε τρεις δοκιμασίες: να πιεί ένα τόνο κρασί, να βγάλει ένα αγκάθι από το πόδι του ιερού λιονταριού και να κάνει σεξ στην εκατοντάχρονη γιαγιά του.

Οδηγούν τον Άγγλο στην καλύβα με το κρασί, αρχίζει να πίνει δεν φτάνει ούτε στη μέση. Οι ιθαγενείς τον τρώνε.

Aκολουθεί ο Γάλλος. Πίνει, πίνει... σταματάει λίγο πριν το τέλος. Τον τρώνε κι αυτόν.

Eρχεται η σειρά του Έλληνα. Μπαίνει στην καλύβα και μετά από πέντε ώρες βγαίνει τρεκλίζοντας αφού έχει πιεί όλο το κρασί. Τον πηγαίνουν στη δεύτερη καλύβα με το λιοντάρι, μετά από λίγο ακούγονται βρυχηθμοί, κραυγές, ουρλιαχτά και μετά από τρεις ώρες βγαίνει ο Ελληνάρας με σχισμένα ρούχα, γρατζουνισμένος, φέσι ακόμα από το μεθύσι, και λέει στον αρχηγό:

- Πηγαινέ με τώρα στη γιαγιά σου να της βγάλω το αγκάθι από το πόδι.

Ο Θεός πήγε στους Γερμανούς και είπε 'έχω Εντολές για σας που θα κάνουν τις ζωές σας καλύτερες.

Και οι Γερμανοί ρώτησαν: 'τι είναι εντολές;'

Και ο Θεός εξήγησε: 'κανόνες ζωής'

'Μπορείς να μας δώσεις ένα παράδειγμα;'

'Να μη σκοτώνετε'

'Να μη σκοτώνουμε; Δεν ενδιαφερόμαστε'

Έτσι Εκείνος πήγε στους Ιταλούς και είπε 'έχω Εντολές'

Και οι Ιταλοί ζήτησαν ένα παράδειγμα, και ο Κύριος είπε 'να μην κλέβετε'

'Να μην κλέβουμε; δεν ενδιαφερόμαστε'

Τότε Εκείνος πήγε στους Γάλλους και είπε 'έχω Εντολές'

Οι Γάλλοι ζήτησαν ένα παράδειγμα και ο Κύριος είπε 'να μην επιθυμείτε τη γυναίκα του γείτονα'

'Να μην επιθυμούμε τη γυναίκα του γείτονα; δεν ενδιαφερόμαστε'

Τότε ο Κύριος πήγε στους Εβραίους και είπε, 'έχω Εντολές'

'Εντολές;' ρώτησαν, 'και πόσο κάνουν;'

'Είναι δωρεάν'

'Θα πάρουμε δέκα.'

Ένας Γάλλος, ένας Γερμανός και ένας Έλληνας συζητούν για τα ταχύτατα μέσα συγκοινωνίας που διαθέτουν οι χώρες τους.
Ο Γερμανός λέει : "Ο αδελφός μου είναι δάσκαλος στο Μόναχο και μένει στο Αμβούργο, 500 χλμ απόσταση. Τρεις και τέταρτο σχολάει και με το υπερτρένο τεσσερις και είκοσι είναι σπίτι."
Ο Γάλλος λέει : "Ο αδελφός μου είναι γιατρός στο Παρίσι και μένει στη Λυών, 1.000 χλμ απόσταση. Πέντε σχολάει και με το SNCF υπερηχητικό τρένο στις έξι και τέταρτο είναι σπίτι."
Ο Έλληνας λέει : "Ο αδελφός μου είναι δημόσιος υπάλληλος στους Αμπελόκηπους στην Αθήνα και μένει στη Δάφνη, επίσης στην Αθήνα, 10 χλμ απόσταση. Δυόμιση σχολάει και με το Μετρό μία και τέταρτο είναι σπίτι."

Ένας Κύπριος πηγαίνει σε ένα φαρμακείο στην Αθήνα. Λέει στον φαρμακοποιό:
- Θα ήθελα να μου δώσετε οινόπνευμα.
Πηγαίνει ο φαρμακοποιός στην αποθήκη και του φέρνει oινόπνευμα σε μπουκάλι του κιλού.
Μόλις το βλέπει ο Κύπριος λέει:
- Τόσο μεγάλο; Εμείς στην Κύπρο το οινόπνευμα το έχομε σε μικράν μπουκάλια. Τέλος πάντων! Μου δίνετε και έναν πακέτο βαμβάκι;
Του φέρνει ο φαρμακοποιός ένα τεράστιο πακέτο βαμβάκι.
Γουρλώνει τα μάτια ο Κύπριος:
- Μα είναι δυνατόν τόσον μεγάλο πακέτο; Εμείς στην Κύπρο το βαμβάκι το έχομε σε μικράν πακέτα.
- Θέλετε και τίποτ' άλλο; ρωτάει ο φαρμακοποιός.
Και ο Κύπριος:
- Θέλω και έναν υπόθετο, αλλά δεν πειράζει. Θα το πάρω από την Κύπρο...

A' ΜΕΡΟΣ:
Γύρω από το κρεβάτι του πόνου είναι συγκεντρωμένη όλη η οικογένεια του. Το κλίμα είναι βαρύ και πένθιμο. Ένα μόνο μικρό καντηλάκι, δίπλα στον άρρωστο, φωτίζει αμυδρά το στενό δωμάτιο. Ο πατέρας, με κλειστά τα μάτια και πολύ κόπο, ψιθυρίζει:
Πατέρας: Γυναίκα μου Σάρα είσαι εδώ;
Σάρα (κλαίγοντας): Ναι, άντρα μου.
Πατέρας: Γιε μου Ιακώβ είσαι εδώ?
Ιακώβ (φανερά συγκινημένος): Ναι, πατέρα.
Πατέρας: Μικρή μου θυγατέρα Ιουδίθ, είσαι εδώ?
Ιουδίθ: (απαρηγόρητη): Ναι, πατέρα, είμαι κοντά σου.
Πατέρας: Και εσύ στερνοπούλι μου Ααρών, είσαι εδώ?
Ααρών (με αναφιλητά): Ναι, πατέρα.
Πατέρας: ΚΑΙ ΠΟΙΟΣ ΣΤΟ ΚΑΛΟ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΜΑΓΑΖΙ?
------------------------------------------------
Β' ΜΕΡΟΣ:
Η οικογένεια συνειδητοποιεί αμέσως την εγκληματική αμέλεια και όλοι αποχωρούν σιγά - σιγά από το δωμάτιο. Τελευταίος φεύγει ο μικρός Ααρών που, κλείνοντας την πόρτα του δωματίου, λέει:
Ααρών: Και πού 'σαι πατέρα... Όταν αφήνεις την τελευταία σου πνοή, άφησε την προς το καντήλι, για να σβήσει. Είναι κρίμα να καίει άδικα...
------------------------------------------------
Γ' ΜΕΡΟΣ:
Την άλλη μέρα του θανάτου του πατέρα, ο Ιακώβ πηγαίνει στην τοπική εφημερίδα για να βάλει την αναγγελία του θανάτου.
Ιακώβ: Παρακαλώ, ποια είναι η μικρότερη χρέωση για μία αναγγελία θανάτου;
Υπάλληλος: 2 δολάρια, κύριε.
Ιακώβ: ΟΚ, γράψε λοιπόν "Αβραάμ Κοέν πέθανε".
Υπάλληλος: Μα, κύριε, πρέπει να έχετε υπόψη σας πως με τα 2 δολάρια μπορείτε να γράψετε μέχρι 10 λέξεις.
Ο Ιακώβ σκέφτεται μερικά δευτερόλεπτα και λέει στον υπάλληλο:
Ιακώβ: Ωραία, τότε γράψε "Αβραάμ Κοέν πέθανε. Πωλείται DATSUN σε τιμή ευκαιρίας".